Hoe je buiten ruzies blijft

Ruzies, ruzies en nog meer ruzies. Ik vertel wel vaker iets over ruzies, deels omdat ik ze interessant vind, en deels omdat ze zoveel voorkomen. Ruzies, ook wel conflicten genoemd, zijn aan de orde van de dag. Helaas kan ik dan wel zeggen. Helaas zijn ruzies aan de orde van de dag. Conflicten, of het voorkomen daarvan, liggen aan de basis van veel instituten zoals we die tegenwoordig kennen. Bijvoorbeeld de Europese Unie (nooit meer zo’n oorlog voor ons) en de Verenigde Naties (samenwerken voorkomt nieuwe problemen). Conflicten zijn veelal het gevolg van conflicterende zienswijzen en het onvermogen om die van elkaar te zien of van elkaar te accepteren. Harriet zegt dat het groen is, Henk zegt dat het blauw is. Zowel Harriet als Henk staan niet open voor de kleur van de ander. Het is groen! Zegt Harriet. Het is blauw! Zegt Henk. Omdat ze hun focus hebben op het verschil en graag zouden willen dat de ander hun kleur overneemt ontstaat er een ruzie. Een flinke ruzie zelfs. Groen vliegt om Henk zijn oren en blauw kleppert in het gezicht van Harriet. Ze staan er niet voor open waarom de ander een andere kleur ziet. Waarom vind jij dat het blauw is? Zou er gevraagd kunnen worden. Wat heb jij nodig van groen? Zolang dat niet gebeurt en ze beiden vasthouden aan hun eigen kleur, en ze niet accepteren dat de ander een andere kleur ziet, zal het vechten blijven. 

 

Ook binnen relaties kunnen ruzies aan de orde van de dag zijn en voor veel leed en ellende zorgen. Als je eenmaal steeds vaker een voet binnen de vicieuze cirkel van de conflicten zet, is het steeds moeilijker om uit die cirkel te blijven. Het zuigt je namelijk naar binnen en verandert beide partijen in zure pruimen op een taai beschuitje. Daar is niks aan. Helemaal niks aan. Als je eenmaal in die zure brij terecht bent gekomen dan is het verrekte lastig om daar weer uit te stappen. Relaties die doorvlochten zijn met weerzin en negativiteit richting de ander wekken bijna niks leuks meer in je op. Waar je nog wel weet dat je hem vroeger ongelooflijk sexy en knap vond kun je die rotkop nu missen als kiespijn. Waar je voorheen niet kon wachten totdat hij thuis was, slaak je nu een zucht van verlichting als hij een paar dagen afwezig is. Waar jullie altijd hand in hand liepen en liefdevolle armen om elkaar heen sloegen, voelt het nu al als een speldenprik als hij je per ongeluk aanraakt bij het voorbij lopen. Blijf van me af! Sis je hem in gedachten toe. Wanneer je op dat punt terecht bent gekomen dan is de oorsprong van jullie ruzie al tijden uit het oog verdwenen, die is geëmigreerd naar de andere kant van de wereld. De reden van het voortduren van jullie ruzie(s) ligt in de manier waarop jullie op elkaar reageren en het ontbreken van liefde daarin. En het onvermogen van jullie beiden om uit die vicieuze cirkel te stappen en het anders te gaan doen, je gedrag eens over een andere boeg te gooien. Eens leuk en liefdevol te reageren, ook als je dat nog even helemaal niet zo voelt. 

 

Als je doet wat je deed, dan krijg je wat je kreeg. 

Als je lelijk doet, dan krijg je lelijk terug. Als je liefdevol doet dan krijg je uiteindelijk ook weer een keer liefdevol terug. Wellicht niet direct als je al jaren ruzie maakt. Maar uiteindelijk wel. De aanhouder wint. Voor een ruzie heb je twee mensen nodig. Om een ruzie te beginnen echter maar één en ook voor het beëindigen van een ruzie is één iemand voldoende. Jij hebt altijd een eigen keuze of je eraan mee doet of niet. 

En daar schuilt gelijk de truc. 

Hoe blijf jij buiten ruzies? 

 

Laat ik voor het gemak aannemen dat jij niet degene bent die aan de ruzie begint. Jouw dag is zonnig en warm, je voelt je goed, het is gezellig. Totdat je man ineens met een bek vol zure tanden rondloopt. Wat is daar aan de hand? Vraag jij jezelf direct af. 

Wat is er lieverd? Je meest warme stem weerklinkt door de ruimte. 

En als jouw man dan net zoals al die andere mannen is krijg je een gemaakt positief antwoord. 

Er is niks, hoezo? En als je echt geluk hebt, zegt hij: er is niks, wat is er met jou? 

Mannen weten een goed gesprek altijd vrij vlot, met de handbeweging van een volleerd vliegenmepper, plat te slaan. Klaar met praten. Kijk jij maar weer vooruit. 

Kijk, gek ben je allerminst, dus je weet wel hoe dit scenario zich verder ontvouwt.

Nou, volgens mij is er wel iets. 

Er is niks. 

Je klinkt wel alsof er iets is. 

Er is niks. 

Waarom kijk je dan zo moeilijk? 

Ik kijk niet moeilijk, waarom kijk jij zo moeilijk?

Het gaat niet over mij, met mij is er niks aan de hand. 

Nou, met mij ook niet.

Waarom doe je dan zo chagrijnig? 

Dat komt nu vooral door jou. 

Door mij? Hallo! Met mij is er niks. Met jou is er iets. 

Nou als je zo doorgaat dan is er zeker iets. 

Je weet precies hoe zo’n gesprek gaat zijn. Je hebt het al zo vaak op gelijke wijze gevoerd. Hij begon met stampvoeten en jij bent eraan mee gaan doen. Na zo’n gesprek is niemand meer gezellig. Weg leuke middag. 

 

Zodra een ander met een zure bek rondloopt heb jij eigenlijk twee keuzes: je gaat er in mee, of je gaat er niet in mee. Zo simpel is het. Het uitvoeren is overigens best ingewikkeld, omdat de optie waar je voor moet kiezen om buiten een ruzie te blijven de tweede optie is: je gaat er niet in mee. En dat is echt verrekte ingewikkeld. Het is veel gemakkelijker om mee te gaan in de repliek van de ander. Om te reageren op de prikjes die worden uitgedeeld. Vooral omdat je het wilt oplossen. Door te weten wat er met hem aan de hand is denk je dat je het kunt oplossen. 

Oh, zeg dat dan! Je kijkt zo moeilijk omdat er een grote steen in je linker schoen zit. 

Veters los, steen eruit, opgelost. Iedereen blij. 

Maar zo eenvoudig is het nooit. De oorzaak van zijn chagrijn ligt veelal veel dieper. Er zit niet zomaar een steen in zijn schoen die eruit te schudden is. Het is veelal niet zomaar op te lossen. En daarbij komt dat het ook helemaal jouw verantwoordelijkheid niet is. Laat hem lekker in zijn eigen sop gaar koken. Het is zijn probleem en ook als je heel veel van hem houdt kun je daar lekker buiten blijven staan. Het is niet jouw probleem, dus maak het niet tot jouw probleem. Blijf op je eigen eiland staan. En dat is lastig omdat je het toch liever echt even wilt proberen op te lossen. Stel je voor dat het wel slechts een steen in zijn schoen is? 

Dan schudt hij die er zelf maar uit. 

Je wilt dat het gezellig is, want jij hebt het gezellig. 

Misschien een heel klein steentje…..? 

Nee. Nee. Nee. 

Ook die schudt hij er zelf maar uit. 

Hij heeft een bek vol zure tanden dus hij gaat zelf zijn tanden maar poetsen. Als hij hulp nodig heeft dan is hij oud genoeg om dat te vragen. Het is zijn probleem en jij laat het probleem bij hem liggen. Misschien heeft hij er een hele dag voor nodig, misschien maar tien minuten. Je weet het niet. Je weet het pas nadat het weer voorbij is. Mocht je in de gelukkige situatie verkeren dat je op een plek bent waar jij zelf uit weg kunt gaan – en hem dus achter kunt laten – dan kies je daarvoor. 

Jij ongezellig? 

Ik weg. 

Meer is er niet voor nodig. Het klinkt heel ongezellig en het voelt wellicht wat dwars. Maar als hij overduidelijk ergens mee zit en overduidelijk niet open staat om daarover te praten (Er is echt niks! KLOTE ZOOI! Ik ben niet boos!) dan rest jou niks anders dan liefdevol afstand nemen. 

Oké, dat is prima lieverd. Als je me toch nodig hebt dan zit ik in mijn kantoor. 

Je neemt je eigen gezelligheid mee en je zet je dag voort zonder hem. Zonder mokken. Zonder venijn. Soms voelt het even zuur en helemaal niet meer zo gezellig, en soms duurt dat zelfs de rest van de dag en voelt het alsof hij alsnog jouw dag om zeep heeft geholpen. Zie het als investeren in een betere toekomst. Vandaag betaal je de prijs voor morgen. Je maakt hem duidelijk dat je buiten zijn cirkel van gedoe blijft staan. Als je dit steevast blijft doen dan zal hij zijn gedrag vanzelf aanpassen en zich de volgende keer nog wel eens bedenken. 

Met zijn zure bek hangt hij eigenlijk een uitnodiging voor je neus waar je op in kunt gaan, met als gevolg: ruzie. 

Nou, jeetje man. Wat doe je weer vervelend! 

Wat nou vervelend? Had jij maar je mond moeten houden! 

Arhhhggg, ik word soms zo gestoord van jou! 

Doe normaal, kijk naar jezelf! 

En voordat je het weet haal je er van alles uit het verleden bij. 

De vorige keer dat we hier waren verpestte je ook al de hele dag!

Waar heb je het over? Wat een bullshit! 

En dat lig je ineens rollebollend op de grond, in een cat fight, al grommend en grauwend vieze was om elkaars oren te gooien. Dan heb je ruzie omdat één van jullie ontstemd was. En dat is echt zonde. Dat schiet niet op. Je komt nergens. Behalve dat je langzaam vastraakt in de vicieuze cirkel waar je echt helemaal niet wilt zijn. Het slaat de liefde plat en zorgt ervoor dat je rancuneus ten opzichte van elkaar wordt. Dat de ene ruzie op de andere gaat volgen. Dat het niet meer is zoals het vroeger was en het steeds moeilijker wordt om die verbinding met elkaar weer aan te gaan. Je blijft er buiten. Je gaat niet in op een uitnodiging van de ander tot ruzie. Hij onderzoekt zelf maar of er een steentje in zijn schoen zit. Jij steekt je hand op en zegt: Ho meneertje, tot hier en niet verder. Ik heb een heerlijke dag, ik voel me goed. Jij blijkbaar niet en dat vind ik heel vervelend. Als ik iets voor je kan doen dan doe ik dat met al mijn liefde. Zo niet: see you later alligator! 

 

De enige manier om buiten ruzies te blijven is door er echt letterlijk buiten te blijven. Maakt hij problemen van iets en snap jij daar helemaal niks van? Blijf er buiten. Laat het bij hem. Doet hij moeilijk over iets wat jij echt niet zo ziet? Blijf er buiten. Laat het bij hem. Loopt hij rond met een kak humeur? Blijf er buiten. Laat het bij hem. Het komt doordat we altijd overal op willen reageren, alles willen oplossen, onszelf willen verdedigen, op willen komen voor onze zienswijzen, dat we steeds weer meedoen aan een ruzie. En zodra we erin stappen dan ontstaat er pas echt een ruzie. Zolang het slechts bij de uitnodiging blijft gebeurt er verder niks. En als je er toch met je billen middenin terecht bent gekomen, dan kun jij er weer voor kiezen om eruit te stappen. Stop met meedoen aan de ruzie. Stop met uitleggen wat niet waar is. Stop met het verdedigen van jezelf. Stop met vertellen hoe jij het ziet. Laat het los. Laat het gaan. Stap eruit.