Tegenslag kun je anders leren zien. Tegenslag kun je zien als een hand die je duwt, hard of zacht, en die je laat vallen. Als je gevallen bent dan kun je weer opstaan, het stof van je afkloppen en weer verder gaan. Soms blijk je een scherpe bocht te hebben gemaakt. Hoe dan ook. Opstaan en verdergaan, dat kunnen we allemaal. Je ziet nooit waar je heen gaat, daarvoor is de weg te lang. Het niet kunnen zien, het niet precies weten kan je onzeker maken en als grote beren op de weg voelen. Negeer dat eindpunt, iets willen zien wat je niet kunt zien maakt je onterecht onzeker. Het gaat erom dat je blijft gaan. Één stap voor de ander, iedere dag een stukje verder. Je voelt het als je op het goede pad bent, dat zal het leven altijd aan je kenbaar maken.
0 Reacties op "Vallen en opstaan"