Ik word soms knettergek van mensen die me het advies geven positief te denken. Alsof ik een knop in mijn hoofd heb die ik zomaar om kan zetten. Ik heb geen absolute directe controle over mijn eigen gedachten en kan ze daarom ook niet ineens positief maken. Jij toch ook niet? Veel gedachten zijn overigens negatief of zinloos, ik zou die graag anders inkleuren, maar iedere poging daartoe faalt en zorgt er eigenlijk alleen maar voor dat ik meer van die negatieve of zinloze gedachten krijg. Denk niet aan een roze olifant. Dat werk.
En dan stel ik me een stelletje monniken voor, zittend op de top van een berg met prachtig uitzicht. Een steek van jaloezie en niet alleen vanwege dat uitzicht. Zij kunnen iets wat ik niet kan, namelijk gedachteloos zijn. Althans, dat dacht ik altijd zo. Mediteren werd mij als tiener voorgespiegeld als vrij-van-gedachten-zijn. En aangezien mijn hoofd veel te klein voelde voor mijn eigen enorme berg gedachten leek me dat een heerlijke plek om te zijn. Gewoon eens even helemaal niks denken. Ik ging op meditatie cursus (transcendente meditatie) en leerde de werkelijke aard van mediteren kennen. Zonder gedachten kunnen we niet zijn, dat is ook niet het doel van mediteren.
Gedachten en mediteren
Het doel van mediteren is dat je er een zekere afstand tot neemt, je gaat als het ware op een kilometer afstand van je eigen gedachten zitten. Jij zit op je bergtop en je gedachten zitten op de bergtop aan de overkant, ver bij je uit de buurt. Ik kan me nog goed herinneren dat ik veel jaren geleden het boek “de kracht van het nu” van Eckhart Tolle las. Daarin omschreef hij gedachten als wolken, die je voorbij kunt zien komen. Toen ik later die dag in het bos wandelde met mijn honden probeerde ik het toe te passen en merkte ik dat het inderdaad lukte om gedachten op die manier te zien. Ik kon ze op voelen komen in mijn hoofd, ik kon er een wolk van maken en ik kon deze voorbij zien drijven. Dit is een fijne manier om afstand te scheppen tussen jezelf en je gedachten.
Tegenwoordig heb ik een denkbeeldige tribune in de achterkant van mijn hoofd en ga ik daar in gedachten op zitten terwijl ik mijn gedachten op het podium aan de voorkant van mijn hoofd gade sla. Die gedachten blijven gewoon geproduceerd worden door je hersenen (dat is een automatisch proces) alleen ben jij er niet meer zo mee bezig. Je laat ze komen en gaan. Je beschouwt ze van een afstand, als een toeschouwer. Je merkt ze niet meer steeds op. Dat is mediteren.
Je hebt invloed op je denken
Het betekent dat je niet machteloos staat ten opzichte van wat je allemaal denkt. Je kunt namelijk denken over je denken, gedachtes hebben over je gedachten, en daarom kun je er afstand van nemen. Dat is heel handig omdat je jouw eigen gedachten hierdoor anders kunt gaan bekijken. Je hebt dus wel degelijk invloed.
Het is zinloos om alleen maar positief te willen denken
Het is overigens ook zinloos om alleen maar positief te willen denken. Het leven is voor veel mensen best moeilijk en het zou lelijk zijn om daarbovenop ook nog eens positieve gedachten af te dwingen. Waarom zou je positief denken over moeilijke dingen? En als je dat niet lukt krijg je ook nog het gevoel dat je iets fout doet.
Jouw invloed op je denken
Leren leven is leven vanuit jouw eigen keuze, dus niet op basis van aangeleerde patronen. Dat doe je vanuit aandacht en bewustzijn. Positief of negatief staat er helemaal los van, dat zijn zwart-wit termen terwijl het leven vraagt om grijs. Laat het dan ook los om ergens positief of negatief over te willen denken. Je denkt gewoon. Wat je jezelf gaat leren is afstand nemen van wat je denkt, zodat je je eigen keuzes kunt blijven maken. Je hebt altijd de optie om zelf te kiezen hoe je op gedachten reageert.
Je hebt dus geen absolute directe controle over je gedachten (denk niet aan een roze olifant). Gelukkig heb je wel invloed op wat je met je gedachten doet:
(1) hoe je jezelf gedraagt ten opzichte van deze gedachten en
(2) hoe je jezelf gedraagt als gevolg van deze gedachten.
Je kiest er zelf voor hoe je naar jouw gedachten kijkt (wat ik bedoel met 1): focus je jezelf erop en haal je ze dichtbij (wat je ook doet bij piekeren), borduur je erop voort (denk je er bewust op verder), of laat je ze passeren als wolken aan de horizon?
En je hebt invloed op wat je aan de hand van de gedachten doet (wat ik bedoel bij 2). Neem je jouw gedachten voor zoete koek en baseer je er jouw gedrag op of neem je afstand en kies je voor ander gedrag?
Ik word soms knettergek van mensen die me het advies geven positief te denken. Alsof ik een knop in mijn hoofd heb die ik zomaar om kan zetten. Ik heb geen absolute directe controle over mijn eigen gedachten en kan ze daarom ook niet ineens positief maken. Jij toch ook niet? Veel gedachten zijn overigens negatief of zinloos, ik zou die graag anders inkleuren, maar iedere poging daartoe faalt en zorgt er eigenlijk alleen maar voor dat ik meer van die negatieve of zinloze gedachten krijg. Denk niet aan een roze olifant. Dat werk.
En dan stel ik me een stelletje monniken voor, zittend op de top van een berg met prachtig uitzicht. Een steek van jaloezie en niet alleen vanwege dat uitzicht. Zij kunnen iets wat ik niet kan, namelijk gedachteloos zijn. Althans, dat dacht ik altijd zo. Mediteren werd mij als tiener voorgespiegeld als vrij-van-gedachten-zijn. En aangezien mijn hoofd veel te klein voelde voor mijn eigen enorme berg gedachten leek me dat een heerlijke plek om te zijn. Gewoon eens even helemaal niks denken. Ik ging op meditatie cursus (transcendente meditatie) en leerde de werkelijke aard van mediteren kennen. Zonder gedachten kunnen we niet zijn, dat is ook niet het doel van mediteren.
Gedachten en mediteren
Het doel van mediteren is dat je er een zekere afstand tot neemt, je gaat als het ware op een kilometer afstand van je eigen gedachten zitten. Jij zit op je bergtop en je gedachten zitten op de bergtop aan de overkant, ver bij je uit de buurt. Ik kan me nog goed herinneren dat ik veel jaren geleden het boek “de kracht van het nu” van Eckhart Tolle las. Daarin omschreef hij gedachten als wolken, die je voorbij kunt zien komen. Toen ik later die dag in het bos wandelde met mijn honden probeerde ik het toe te passen en merkte ik dat het inderdaad lukte om gedachten op die manier te zien. Ik kon ze op voelen komen in mijn hoofd, ik kon er een wolk van maken en ik kon deze voorbij zien drijven. Dit is een fijne manier om afstand te scheppen tussen jezelf en je gedachten.
Tegenwoordig heb ik een denkbeeldige tribune in de achterkant van mijn hoofd en ga ik daar in gedachten op zitten terwijl ik mijn gedachten op het podium aan de voorkant van mijn hoofd gade sla. Die gedachten blijven gewoon geproduceerd worden door je hersenen (dat is een automatisch proces) alleen ben jij er niet meer zo mee bezig. Je laat ze komen en gaan. Je beschouwt ze van een afstand, als een toeschouwer. Je merkt ze niet meer steeds op. Dat is mediteren.
Je hebt invloed op je denken
Het betekent dat je niet machteloos staat ten opzichte van wat je allemaal denkt. Je kunt namelijk denken over je denken, gedachtes hebben over je gedachten, en daarom kun je er afstand van nemen. Dat is heel handig omdat je jouw eigen gedachten hierdoor anders kunt gaan bekijken. Je hebt dus wel degelijk invloed.
Het is zinloos om alleen maar positief te willen denken
Het is overigens ook zinloos om alleen maar positief te willen denken. Het leven is voor veel mensen best moeilijk en het zou lelijk zijn om daarbovenop ook nog eens positieve gedachten af te dwingen. Waarom zou je positief denken over moeilijke dingen? En als je dat niet lukt krijg je ook nog het gevoel dat je iets fout doet.
Jouw invloed op je denken
Leren leven is leven vanuit jouw eigen keuze, dus niet op basis van aangeleerde patronen. Dat doe je vanuit aandacht en bewustzijn. Positief of negatief staat er helemaal los van, dat zijn zwart-wit termen terwijl het leven vraagt om grijs. Laat het dan ook los om ergens positief of negatief over te willen denken. Je denkt gewoon. Wat je jezelf gaat leren is afstand nemen van wat je denkt, zodat je je eigen keuzes kunt blijven maken. Je hebt altijd de optie om zelf te kiezen hoe je op gedachten reageert.
Je hebt dus geen absolute directe controle over je gedachten (denk niet aan een roze olifant). Gelukkig heb je wel invloed op wat je met je gedachten doet:
(1) hoe je jezelf gedraagt ten opzichte van deze gedachten en
(2) hoe je jezelf gedraagt als gevolg van deze gedachten.
Je kiest er zelf voor hoe je naar jouw gedachten kijkt (wat ik bedoel met 1): focus je jezelf erop en haal je ze dichtbij (wat je ook doet bij piekeren), borduur je erop voort (denk je er bewust op verder), of laat je ze passeren als wolken aan de horizon?
En je hebt invloed op wat je aan de hand van de gedachten doet (wat ik bedoel bij 2). Neem je jouw gedachten voor zoete koek en baseer je er jouw gedrag op of neem je afstand en kies je voor ander gedrag?
-
Voeg notitie toe