Schaamte is een gevangenis. Een strak korset die jouw leven zwaar beïnvloedt.
Zonder schaamte ben je vrij. Dan kun je doen en zeggen, wat je wilt doen en zeggen, op de momenten dat jij het wilt doen en zeggen. Heerlijk toch? Altijd je handopsteken in een groep wanneer je het niet begrijpt. Altijd jezelf als proefpersoon opgeven bij een lezing. Altijd je eigen grenzen kunnen bewaken.
Leg schaamte op je ene hand en vrijheid op je andere hand. Kijk naar beide en kies. Wat houd je tegen?
Vaarwel schaamte
Wat kunnen we doen aan die gevoelens van schaamte? De oorzaak van schaamte ligt in het verleden. De oplossing ervan ligt echter in het heden. Als je jezelf door schaamte terug naar het verleden laat leiden, naar je kind-deel, dan kun je het niet oplossen. Zodra je daar bent voel je jezelf klein en machteloos en groeit de schaamte je letterlijk boven je hoofd.
Je raakt in paniek, wordt onrechtmatig boos, kunt letterlijk of figuurlijk om je heen slaan, wordt gemeen of onbereikbaar. Je kunt van kinderen niet verwachten dat ze zwaarte kunnen oplossen. Die kunnen ze alleen maar opnemen en ergens diep van binnen verbergen. Je kunt hetzelfde ook niet van je kind-deel verwachten. Je kind-deel is het deel van jezelf dat (zoals de naam het zegt) nog een kind is en nooit volwassen zal of kan worden. Het is jouw levensweg – die je al gelopen hebt – en die je altijd bij je zult dragen. Je kunt dat niet uitwissen. De oplossing van schaamte kun je niet vinden in het verleden. Deze oplossing is er nu.
Omdat er nu eigenlijk geen enkele reden is om je daadwerkelijk te schamen is het een oplossing die niks anders inhoudt dan het besef dat je voor de gek gehouden wordt. Schaamte is een illusie. Het voelt alleen heel erg echt. Je voelt het in alles: aan je hartslag, aan je lichaamshouding, aan de warmte in je gezicht. Deze reacties horen bij jouw kind die zich schaamt. Stap van je kind naar je volwassen zelf en voel dat de schaamte hier eigenlijk helemaal niet bestaat. Er is geen echte onveilige situatie. Het voelt onveilig omdat je jouw kind gelooft. Neem het ware perspectief aan van een volwassene en je zult zien dat er geen schaamte is. Schaamte is onrechtmatig je leven binnen gedrongen.
Zoek de sleutel waar je het hebt verloren, niet waar het licht is.
Schaamte verlaten is….een bewuste stap vanuit je verleden naar het hier en nu maken. Als je jezelf schaamt dan kijk je door de ogen van jouw kind. Je sleurt jezelf terug naar wat ooit was. Het heeft geen zin om achteruit te kijken als je vrij wilt zijn. Hoe meer je kijkt naar wat er ooit was, hoe meer je jezelf op die manier gaat zien. Het wordt daarmee jouw identiteit. Ook als het verleden pijnlijk is, kun je deze achter je laten. Het mag er zijn, je hoeft er niet steeds naar te kijken, je hoeft het niet te analyseren, je hoeft het verleden niet te snappen om te weten wie je nu bent. Je leert jezelf open te staan voor deze waarde: ik weet dat vandaag anders is dan gisteren.
Maak een bewuste keuze om letterlijk van je kind zelf naar je volwassen zelf te stappen op ieder moment dat je schaamte voelt opkomen. Het borrelt in je buik en stijgt langzaam naar je hoofd. Laat het daar zijn en maak een stap opzij.
Kijk naar je handen: in de ene hand ligt schaamte, in de andere ligt vrijheid. Bal de hand met vrijheid samen en druk deze tegen je hart. Stap in je volwassen zelf. Jij kunt heel goed overleven zonder andere mensen, je bent niet van ze afhankelijk, je bent veilig.
Probeer het eens uit
Als ik me schaam dan kijk ik door de ogen van de ander naar mezelf en vind ik dat belangrijk.
Als ik vrij ben dan kijk ik door mijn eigen ogen naar mezelf en vind ik dat belangrijk.
Je hebt ook werkelijk niks te verliezen. Neem van mij aan dat je niet ter plekke dood neervalt als je gewoon jezelf bent, ongeacht wat een ander daarvan vindt. Probeer het eens uit. Je kunt altijd weer terugkeren naar je veilige gevoel van schaamte als je toch dood dreigt te gaan.
Hou vol, ook als het niet in één keer lukt
Als je net begint met het maken van de stap van:
Kind-schaamte naar volwassen-vrijheid
Dan zul je nog vaak de lichamelijke kant van schaamte voelen. Je zult merken dat je het warm krijgt, of juist koud, je ogen neerslaat, je lichaam afwent, je klein maakt, je ongelukkig voelt. Dit zijn allemaal uitingen van je kind-schaamte. Dit kun je niet zomaar uitzetten. Laat je hierdoor niet ontmoedigen. Het is logisch dat je lichaam niet in 1 keer anders werkt. Het is geprogrammeerd om deze schaamte reactie uit te voeren. Laat deze reactie er zijn en merk deze op.
Neem deze gevoelens op je rug (in een knapzak) en zet een letterlijke stap opzij naar je volwassen-vrijheid. Die volwassene vindt het allemaal niet zo spannend om dit allemaal te voelen. Die kan heel bewust (en in het begin geforceerd) de kleine houding herstellen, weer oogcontact maken, de warmte of koude er gewoon laten zijn.
Blijf oefenen en oefenen en oefenen. Geef er bewust even aandacht aan: je kunt bijvoorbeeld zeggen dat je een kramp in je buik kreeg of een opvlieger (waar jij je ook maar goed bij voelt). Dan zul je merken dat niemand daar iets bijzonders van vindt. Je kunt er ook geen aandacht aan geven en jezelf gewoon herpakken. Ook dan zul je merken dat niemand daar iets bijzonders van vindt. Je denkt misschien van wel. Maar geloof het van me: dat is echt niet zo. Iedereen is heel erg met zichzelf bezig. Jij worstelt met je schaamte en de ander worstelt met iets van haarzelf.
Schaamte versus vrijheid
Schaamte is een gevangenis. Een strak korset die jouw leven zwaar beïnvloedt.
Zonder schaamte ben je vrij. Dan kun je doen en zeggen, wat je wilt doen en zeggen, op de momenten dat jij het wilt doen en zeggen. Heerlijk toch? Altijd je handopsteken in een groep wanneer je het niet begrijpt. Altijd jezelf als proefpersoon opgeven bij een lezing. Altijd je eigen grenzen kunnen bewaken.
Leg schaamte op je ene hand en vrijheid op je andere hand. Kijk naar beide en kies. Wat houd je tegen?
Vaarwel schaamte
Wat kunnen we doen aan die gevoelens van schaamte? De oorzaak van schaamte ligt in het verleden. De oplossing ervan ligt echter in het heden. Als je jezelf door schaamte terug naar het verleden laat leiden, naar je kind-deel, dan kun je het niet oplossen. Zodra je daar bent voel je jezelf klein en machteloos en groeit de schaamte je letterlijk boven je hoofd.
Je raakt in paniek, wordt onrechtmatig boos, kunt letterlijk of figuurlijk om je heen slaan, wordt gemeen of onbereikbaar. Je kunt van kinderen niet verwachten dat ze zwaarte kunnen oplossen. Die kunnen ze alleen maar opnemen en ergens diep van binnen verbergen. Je kunt hetzelfde ook niet van je kind-deel verwachten. Je kind-deel is het deel van jezelf dat (zoals de naam het zegt) nog een kind is en nooit volwassen zal of kan worden. Het is jouw levensweg – die je al gelopen hebt – en die je altijd bij je zult dragen. Je kunt dat niet uitwissen. De oplossing van schaamte kun je niet vinden in het verleden. Deze oplossing is er nu.
Omdat er nu eigenlijk geen enkele reden is om je daadwerkelijk te schamen is het een oplossing die niks anders inhoudt dan het besef dat je voor de gek gehouden wordt. Schaamte is een illusie. Het voelt alleen heel erg echt. Je voelt het in alles: aan je hartslag, aan je lichaamshouding, aan de warmte in je gezicht. Deze reacties horen bij jouw kind die zich schaamt. Stap van je kind naar je volwassen zelf en voel dat de schaamte hier eigenlijk helemaal niet bestaat. Er is geen echte onveilige situatie. Het voelt onveilig omdat je jouw kind gelooft. Neem het ware perspectief aan van een volwassene en je zult zien dat er geen schaamte is. Schaamte is onrechtmatig je leven binnen gedrongen.
Zoek de sleutel waar je het hebt verloren, niet waar het licht is.
Schaamte verlaten is….een bewuste stap vanuit je verleden naar het hier en nu maken. Als je jezelf schaamt dan kijk je door de ogen van jouw kind. Je sleurt jezelf terug naar wat ooit was. Het heeft geen zin om achteruit te kijken als je vrij wilt zijn. Hoe meer je kijkt naar wat er ooit was, hoe meer je jezelf op die manier gaat zien. Het wordt daarmee jouw identiteit. Ook als het verleden pijnlijk is, kun je deze achter je laten. Het mag er zijn, je hoeft er niet steeds naar te kijken, je hoeft het niet te analyseren, je hoeft het verleden niet te snappen om te weten wie je nu bent. Je leert jezelf open te staan voor deze waarde: ik weet dat vandaag anders is dan gisteren.
Maak een bewuste keuze om letterlijk van je kind zelf naar je volwassen zelf te stappen op ieder moment dat je schaamte voelt opkomen. Het borrelt in je buik en stijgt langzaam naar je hoofd. Laat het daar zijn en maak een stap opzij.
Kijk naar je handen: in de ene hand ligt schaamte, in de andere ligt vrijheid. Bal de hand met vrijheid samen en druk deze tegen je hart. Stap in je volwassen zelf. Jij kunt heel goed overleven zonder andere mensen, je bent niet van ze afhankelijk, je bent veilig.
Probeer het eens uit
Als ik me schaam dan kijk ik door de ogen van de ander naar mezelf en vind ik dat belangrijk.
Als ik vrij ben dan kijk ik door mijn eigen ogen naar mezelf en vind ik dat belangrijk.
Je hebt ook werkelijk niks te verliezen. Neem van mij aan dat je niet ter plekke dood neervalt als je gewoon jezelf bent, ongeacht wat een ander daarvan vindt. Probeer het eens uit. Je kunt altijd weer terugkeren naar je veilige gevoel van schaamte als je toch dood dreigt te gaan.
Hou vol, ook als het niet in één keer lukt
Als je net begint met het maken van de stap van:
Kind-schaamte naar volwassen-vrijheid
Dan zul je nog vaak de lichamelijke kant van schaamte voelen. Je zult merken dat je het warm krijgt, of juist koud, je ogen neerslaat, je lichaam afwent, je klein maakt, je ongelukkig voelt. Dit zijn allemaal uitingen van je kind-schaamte. Dit kun je niet zomaar uitzetten. Laat je hierdoor niet ontmoedigen. Het is logisch dat je lichaam niet in 1 keer anders werkt. Het is geprogrammeerd om deze schaamte reactie uit te voeren. Laat deze reactie er zijn en merk deze op.
Neem deze gevoelens op je rug (in een knapzak) en zet een letterlijke stap opzij naar je volwassen-vrijheid. Die volwassene vindt het allemaal niet zo spannend om dit allemaal te voelen. Die kan heel bewust (en in het begin geforceerd) de kleine houding herstellen, weer oogcontact maken, de warmte of koude er gewoon laten zijn.
Blijf oefenen en oefenen en oefenen. Geef er bewust even aandacht aan: je kunt bijvoorbeeld zeggen dat je een kramp in je buik kreeg of een opvlieger (waar jij je ook maar goed bij voelt). Dan zul je merken dat niemand daar iets bijzonders van vindt. Je kunt er ook geen aandacht aan geven en jezelf gewoon herpakken. Ook dan zul je merken dat niemand daar iets bijzonders van vindt. Je denkt misschien van wel. Maar geloof het van me: dat is echt niet zo. Iedereen is heel erg met zichzelf bezig. Jij worstelt met je schaamte en de ander worstelt met iets van haarzelf.
-
Voeg notitie toe