Weet je nog? Schaamte hoort bij je kind-deel (het houdt kinderen veilig), niet bij je volwassen-deel. Schaamte bij volwassenen heeft te maken met zelfafwijzing, met een laag zelfbeeld. Er is iets niet goed aan jou en daarvoor moet jij je schamen. Of je kunt iets niet goed en daarvoor moet jij je schamen. Je hebt onvoldoende geloof in de kracht van je eigen volwassen deel. Of je hebt het volwassen deel van jezelf nog niet ontdekt. Wanneer je jezelf schaamt dan is het jouw kind deel die dit voelt. Het verleden met de negatieve overtuigingen duwt zichzelf het heden in.
Ik ben het niet waard.
Ik ben niet goed genoeg.
Ik kan ook niks.
Wie denkt ik wel dat ik ben.
Enzovoort.
Deze overtuigingen over jezelf zorgen voor schaamte: voor je lichaam, voor je intellect, voor je huis, je afkomst, je kleding en ga zo maar door. Het is echter jouw kind-deel die zich met deze onderdelen identificeert (omdat het nog afhankelijk is van al deze factoren) welke voor schaamte zorgt. Jouw kind is overtuigd omdat het nog niks anders kan denken en voelen. Dat kind-deel mag er zijn, alleen is het niet meer nodig om alles van deze versie van jezelf voor waar aan te nemen. Wanneer je jezelf schaamt dan geloof je alles wat jouw kind-deel je influistert. Schaamte als overlevingsstrategie van kinderen heb je als volwassene niet meer nodig.
Kinderen zijn afhankelijk van anderen, maar volwassenen niet. Het is belangrijk om te leren dat jij geen anderen nodig hebt om je verbonden en veilig te voelen. Als je voor dit gevoel de steun en inbreng van anderen nodig hebt dan creëer je voor jezelf een leven waarin jij zelf geen controle hebt. Jij voelt je zoals een ander zich gedraagt.
Het verschil tussen wie jij denkt te zijn en wie je werkelijk bent zorgt voor schaamte. Wie jij denkt te zijn laat je afhangen van wat anderen van jou vinden en wat je kunt doen om aan die verwachtingen te voldoen. Wie jij echt bent is anders.
Op alle momenten dat je even helemaal jezelf bent en anderen dit kunnen zien voel je jezelf naakt. Dit zijn de momenten dat jij jezelf schaamt. Je schaamt jezelf wanneer je zonder kleren tegenover een ander staat. De paradox is dat je jezelf niet gezien voelt doordat je jezelf camoufleert. Anderen kunnen je echter ook niet zien als de werkelijke JIJ verborgen blijft.
Hoe meer je ontdekt welke overtuigingen en leefregels je met je meezeult, hoe makkelijker het wordt om schaamte te ontdekken en los te laten.
Schaamte en kwetsbaarheid.
Schaamte is een warme gloed over je gezicht gecombineerd met een complete verlamming. Schaamte is heel erg duidelijk aan je te zien. Daarom vinden we het ook zo erg. Schaamte (schaamrood in mijn geval) wordt gezien als onderwerping, als onzeker. Als je schaamrood bent dan is dit ook het geval.
Andersom hoeft dat helemaal niet zo te zijn: je kunt om heel veel redenen een rood hoofd hebben. Sommige huidtypen hebben veel doorbloeding in de oppervlakte van de huid en zijn daarom al snel rood. Ik hoef maar met 1 vinger heel zachtjes over mijn wang te wrijven en er ontstaat een rode vlek. Anderen kunnen 10 minuten op hun hoofd staan zonder rood te worden. Als je snel rood wordt dan kun je zomaar bloosangst ontwikkelen. Dat betekent dat je denkt dat dit rood worden gezien wordt als schaamrood terwijl je waarschijnlijk geen schaamte voelt. Omdat je niet als onzeker gezien wilt worden wanneer dit niet het geval is, word je als vanzelf onzeker over het rood worden. Een rode kop hebben voelt dan als in je blootje staan en dat voelt niet fijn. Terwijl het eigenlijk precies is wat je wilt bereiken: een leven zónder schaamte is namelijk naakt en kwetsbaar.
Schaamte gebruik je vaak als beschermingsmechanisme. Je schaamt je voor kwetsbaarheden en door deze schaamte trek je jezelf terug uit te strijd. Schaamte zorgt ervoor dat je deze kwetsbaarheden voor jezelf houdt. Dat je daarom sommige carrière stappen overslaat, dat je sommige verjaardagen niet bezoekt, dat je soms je mond houdt en op de achtergrond blijft. Zonder schaamte heb je nog steeds net zo veel kwetsbaarheden, alleen verberg je die niet meer, maar laat je die zien. Dat is nou eenmaal (eventjes) bijna hetzelfde als in je nakie de wereld tegemoet treden.
Mijn advies, hoe moeilijk ook, Laat al je kwetsbaarheden er gewoon zijn en bespreek deze. Je zult merken dat je er minder kwetsbaar van wordt. Het is de schaamte die je kwetsbaar maakt, niet hetgeen waar je jezelf voor schaamt. Om schaamte te kunnen overwinnen moet je jezelf eerst helemaal onderdompelen in dat gevoel van kwetsbaarheid.
Schaamte in de juiste tijd plaatsen.
Maak een lijst van alles waar je jezelf voor schaamt. Schrijf het op of doe het in gedachten. Zoals je weet hoort schaamte bij je kind-deel. Ga terug in de tijd en ontdek waar jouw specifieke schaamte je geholpen heeft toen je nog kind was. Als je het zo snel niet weet is dat ook niet erg. Je hebt nu een zaadje gepland en dit zal kunnen blijven groeien in je hoofd. Er zullen daarom af en toe herinneringen omhoogkomen waar je wat aan hebt.
Schaamte voel je altijd nu. Daarom heb je er nu last van. Probeer jezelf eraan te blijven herinneren dat schaamte een emotionele negatieve herinnering is. Je hersenen hebben deze reactie in het nu, maar is in je verleden aangeleerd. In het verleden was die nuttig. Als je weet welk nut dit in je verleden heeft gehad, dan kun je daar even stil bij staan. Je bent nu volwassen en laat jezelf vanuit een automatisme naar het verleden sleuren. Of andersom: je trekt het verleden naar het nu. Jouw kind-deel voelt zich onveilig en herkent de aangeleerde situatie en van daaruit komt de schaamte. Zodra je deze schaamte opmerkt is het belangrijk om te beseffen dat je naar de verkeerde tijd bent verplaatst. Je helpt jezelf door naar het nu te komen. In het nu ben je een volwassen persoon en heb je de schaamte niet meer nodig omdat je nu veilig bent.
In het nu komen kun je doen door je te focussen op iets uit je directe omgeving. Of door in je handen te wrijven of even zachtjes in je benen of armen te knijpen.
Merk ook op dat je lichaamshouding verandert wanneer je jezelf gaat schamen. Je kijkt weg, maakt jezelf letterlijk kleiner en onderbreekt het contact met de ander.
Dwing jezelf hieruit te stappen. Ga letterlijk staan (en niet zitten), adem een aantal keer diep in en uit en maak daarmee je borstkas groter, ga rechtop staan, trek je schouders naar achteren en je kin omhoog. Dwing jezelf in contact te blijven met de ander, maak oogcontact en blijf het gesprek gaande houden. Dit zal niet altijd makkelijk zijn, maar het helpt je echt.
Wat doet de schaamte in het nu voor je? Helpt het je? Nee natuurlijk. Er is namelijk helemaal niks om je voor te schamen. Je hoeft niet meer door schade en schande wijs te worden omdat je een mond hebt gekregen om dingen te vragen. Als je iets niet weet: vraag het dan. Daar kan een flinke laag schaamte overheen liggen waar je niet meer naar gaat handelen. Wanneer je het echte kind zijn ontgroeid (ergens in je tienerjaren, voor iedereen een ander moment) dan ruil je schaamte in voor zelfvertrouwen. Aan schaamte heb je werkelijk niks meer zodra je niet meer afhankelijk bent van anderen.
Maak een keuze
Maak dit besluit: Ieder mens is intrinsiek van grote waarde. Ongeacht leeftijd, huidskleur, geslacht, seksuele voorkeur, rijkdom, achtergrond, wat je al wel of niet gedaan hebt, of je druk bent of niks doet.
Zeg tegen jezelf: Ik ben van grote waarde. Ik ben heel waardevol ondanks mijn leeftijd, ondanks mijn huidskleur, ondanks mijn geslacht of seksuele voorkeur, ondanks mijn rijkdom of achtergrond, ondanks wat ik allemaal gedaan heb of nog niet gedaan heb, ondanks mijn voorkeur voor drukte of rust. Ik ben heel waardevol dankzij alles wat ik ben.
Schaamte bij volwassenen.
Weet je nog? Schaamte hoort bij je kind-deel (het houdt kinderen veilig), niet bij je volwassen-deel. Schaamte bij volwassenen heeft te maken met zelfafwijzing, met een laag zelfbeeld. Er is iets niet goed aan jou en daarvoor moet jij je schamen. Of je kunt iets niet goed en daarvoor moet jij je schamen. Je hebt onvoldoende geloof in de kracht van je eigen volwassen deel. Of je hebt het volwassen deel van jezelf nog niet ontdekt. Wanneer je jezelf schaamt dan is het jouw kind deel die dit voelt. Het verleden met de negatieve overtuigingen duwt zichzelf het heden in.
Ik ben het niet waard.
Ik ben niet goed genoeg.
Ik kan ook niks.
Wie denkt ik wel dat ik ben.
Enzovoort.
Deze overtuigingen over jezelf zorgen voor schaamte: voor je lichaam, voor je intellect, voor je huis, je afkomst, je kleding en ga zo maar door. Het is echter jouw kind-deel die zich met deze onderdelen identificeert (omdat het nog afhankelijk is van al deze factoren) welke voor schaamte zorgt. Jouw kind is overtuigd omdat het nog niks anders kan denken en voelen. Dat kind-deel mag er zijn, alleen is het niet meer nodig om alles van deze versie van jezelf voor waar aan te nemen. Wanneer je jezelf schaamt dan geloof je alles wat jouw kind-deel je influistert. Schaamte als overlevingsstrategie van kinderen heb je als volwassene niet meer nodig.
Kinderen zijn afhankelijk van anderen, maar volwassenen niet. Het is belangrijk om te leren dat jij geen anderen nodig hebt om je verbonden en veilig te voelen. Als je voor dit gevoel de steun en inbreng van anderen nodig hebt dan creëer je voor jezelf een leven waarin jij zelf geen controle hebt. Jij voelt je zoals een ander zich gedraagt.
Het verschil tussen wie jij denkt te zijn en wie je werkelijk bent zorgt voor schaamte. Wie jij denkt te zijn laat je afhangen van wat anderen van jou vinden en wat je kunt doen om aan die verwachtingen te voldoen. Wie jij echt bent is anders.
Op alle momenten dat je even helemaal jezelf bent en anderen dit kunnen zien voel je jezelf naakt. Dit zijn de momenten dat jij jezelf schaamt. Je schaamt jezelf wanneer je zonder kleren tegenover een ander staat. De paradox is dat je jezelf niet gezien voelt doordat je jezelf camoufleert. Anderen kunnen je echter ook niet zien als de werkelijke JIJ verborgen blijft.
Hoe meer je ontdekt welke overtuigingen en leefregels je met je meezeult, hoe makkelijker het wordt om schaamte te ontdekken en los te laten.
Schaamte en kwetsbaarheid.
Schaamte is een warme gloed over je gezicht gecombineerd met een complete verlamming. Schaamte is heel erg duidelijk aan je te zien. Daarom vinden we het ook zo erg. Schaamte (schaamrood in mijn geval) wordt gezien als onderwerping, als onzeker. Als je schaamrood bent dan is dit ook het geval.
Andersom hoeft dat helemaal niet zo te zijn: je kunt om heel veel redenen een rood hoofd hebben. Sommige huidtypen hebben veel doorbloeding in de oppervlakte van de huid en zijn daarom al snel rood. Ik hoef maar met 1 vinger heel zachtjes over mijn wang te wrijven en er ontstaat een rode vlek. Anderen kunnen 10 minuten op hun hoofd staan zonder rood te worden. Als je snel rood wordt dan kun je zomaar bloosangst ontwikkelen. Dat betekent dat je denkt dat dit rood worden gezien wordt als schaamrood terwijl je waarschijnlijk geen schaamte voelt. Omdat je niet als onzeker gezien wilt worden wanneer dit niet het geval is, word je als vanzelf onzeker over het rood worden. Een rode kop hebben voelt dan als in je blootje staan en dat voelt niet fijn. Terwijl het eigenlijk precies is wat je wilt bereiken: een leven zónder schaamte is namelijk naakt en kwetsbaar.
Schaamte gebruik je vaak als beschermingsmechanisme. Je schaamt je voor kwetsbaarheden en door deze schaamte trek je jezelf terug uit te strijd. Schaamte zorgt ervoor dat je deze kwetsbaarheden voor jezelf houdt. Dat je daarom sommige carrière stappen overslaat, dat je sommige verjaardagen niet bezoekt, dat je soms je mond houdt en op de achtergrond blijft. Zonder schaamte heb je nog steeds net zo veel kwetsbaarheden, alleen verberg je die niet meer, maar laat je die zien. Dat is nou eenmaal (eventjes) bijna hetzelfde als in je nakie de wereld tegemoet treden.
Mijn advies, hoe moeilijk ook, Laat al je kwetsbaarheden er gewoon zijn en bespreek deze. Je zult merken dat je er minder kwetsbaar van wordt. Het is de schaamte die je kwetsbaar maakt, niet hetgeen waar je jezelf voor schaamt. Om schaamte te kunnen overwinnen moet je jezelf eerst helemaal onderdompelen in dat gevoel van kwetsbaarheid.
Schaamte in de juiste tijd plaatsen.
Maak een lijst van alles waar je jezelf voor schaamt. Schrijf het op of doe het in gedachten. Zoals je weet hoort schaamte bij je kind-deel. Ga terug in de tijd en ontdek waar jouw specifieke schaamte je geholpen heeft toen je nog kind was. Als je het zo snel niet weet is dat ook niet erg. Je hebt nu een zaadje gepland en dit zal kunnen blijven groeien in je hoofd. Er zullen daarom af en toe herinneringen omhoogkomen waar je wat aan hebt.
Schaamte voel je altijd nu. Daarom heb je er nu last van. Probeer jezelf eraan te blijven herinneren dat schaamte een emotionele negatieve herinnering is. Je hersenen hebben deze reactie in het nu, maar is in je verleden aangeleerd. In het verleden was die nuttig. Als je weet welk nut dit in je verleden heeft gehad, dan kun je daar even stil bij staan. Je bent nu volwassen en laat jezelf vanuit een automatisme naar het verleden sleuren. Of andersom: je trekt het verleden naar het nu. Jouw kind-deel voelt zich onveilig en herkent de aangeleerde situatie en van daaruit komt de schaamte. Zodra je deze schaamte opmerkt is het belangrijk om te beseffen dat je naar de verkeerde tijd bent verplaatst. Je helpt jezelf door naar het nu te komen. In het nu ben je een volwassen persoon en heb je de schaamte niet meer nodig omdat je nu veilig bent.
In het nu komen kun je doen door je te focussen op iets uit je directe omgeving. Of door in je handen te wrijven of even zachtjes in je benen of armen te knijpen.
Merk ook op dat je lichaamshouding verandert wanneer je jezelf gaat schamen. Je kijkt weg, maakt jezelf letterlijk kleiner en onderbreekt het contact met de ander.
Dwing jezelf hieruit te stappen. Ga letterlijk staan (en niet zitten), adem een aantal keer diep in en uit en maak daarmee je borstkas groter, ga rechtop staan, trek je schouders naar achteren en je kin omhoog. Dwing jezelf in contact te blijven met de ander, maak oogcontact en blijf het gesprek gaande houden. Dit zal niet altijd makkelijk zijn, maar het helpt je echt.
Wat doet de schaamte in het nu voor je? Helpt het je? Nee natuurlijk. Er is namelijk helemaal niks om je voor te schamen. Je hoeft niet meer door schade en schande wijs te worden omdat je een mond hebt gekregen om dingen te vragen. Als je iets niet weet: vraag het dan. Daar kan een flinke laag schaamte overheen liggen waar je niet meer naar gaat handelen. Wanneer je het echte kind zijn ontgroeid (ergens in je tienerjaren, voor iedereen een ander moment) dan ruil je schaamte in voor zelfvertrouwen. Aan schaamte heb je werkelijk niks meer zodra je niet meer afhankelijk bent van anderen.
Maak een keuze
Maak dit besluit: Ieder mens is intrinsiek van grote waarde. Ongeacht leeftijd, huidskleur, geslacht, seksuele voorkeur, rijkdom, achtergrond, wat je al wel of niet gedaan hebt, of je druk bent of niks doet.
Zeg tegen jezelf: Ik ben van grote waarde. Ik ben heel waardevol ondanks mijn leeftijd, ondanks mijn huidskleur, ondanks mijn geslacht of seksuele voorkeur, ondanks mijn rijkdom of achtergrond, ondanks wat ik allemaal gedaan heb of nog niet gedaan heb, ondanks mijn voorkeur voor drukte of rust. Ik ben heel waardevol dankzij alles wat ik ben.
-
Voeg notitie toe