Door middel van emoties proberen je hersenen betekenis te geven aan de dingen die je ervaart. Aan de ene kant van het spectrum staat dit: je bent overgeleverd aan emoties, je kunt er niks aan doen. Aan de andere kant van het spectrum staat dit: je kiest zelf voor wat je voelt, je hebt knopjes waar je op kunt drukken. Het laatste zouden we allemaal wel willen, maar zo gemakkelijk is het helaas niet. Daarvoor is het ontstaan van emoties te complex. We denken vaak dat we zijn overgeleverd aan de eerste optie. Maar dat is ook niet waar. Het is niet zo dat we helemaal geen invloed hebben op emoties. De waarheid ligt in het grijze midden. We hebben wel degelijk invloed op hoe we ons voelen. Dat betekent niet dat je iets verkeerd doet als je een slecht gevoel hebt. Dat betekent wel dat er wel degelijk knopjes zijn om aan te draaien.
Stop met weerstand tegen emoties
Net als bij gedachten kun je beter geen weerstand hebben tegen emoties. Als je dat doet dan worden ze groter. Weerstand hebben is aandacht geven aan. Alles wat aandacht krijgt groeit. En net als bij gedachten moet je emoties zien als informatie, niet als feiten. En dan is het ook nog maar slechts een klein deel van alle informatie die beschikbaar is. Het is één perspectief. Het zijn slechts pogingen van je eigen hersenen om ergens betekenis aan te geven. Sta bij je emoties stil en vraag jezelf af of je wel echt gelooft dat ze de waarheid weerspiegelen.
Onderdruk jij emoties?
Het is heel moeilijk om emoties er gewoon te laten zijn. Het voelt alsof je overspoelt zal worden en stikt. Alsof het te groot voor je is. Ik ben zelf – nog steeds – bang voor emoties. Ik besef steeds beter dat ik die angst heb aangeleerd. Niet bewust, het is voortgekomen uit gewoonte. Steeds als ik in mijn leven iets voelde – vooral heftige gevoelens – dan wilde ik ervoor weg. Ik probeerde er niet aan te denken, ik probeerde het weg te duwen, ik probeerde mezelf te verdoven. Welke manieren heb jij om emoties te onderdrukken? Ik heb mezelf vaak afgevraagd waarom ik er nou zo bang voor was? Waar kwam die enorme weerstand die ik voelde vandaan? Wat zou er met me kunnen gebeuren?
Emoties zijn golven, ze komen en gaan
Emoties zijn golven. Ze komen op en ze gaan weer weg. Ze komen op en gaan weer weg.
Doordat we nooit echt geleerd hebben naar emoties te kijken, maar ze juist te verbergen, hebben we een beperkte woordenschat ontwikkeld. Veel mensen komen bij het praten over wat ze voelen niet veel verder dan boos, verdrietig, geïrriteerd, moe. Er zijn ontelbaar veel nuances. Misschien ben je wel gekwetst in plaats van boos. Of vernederd in plaats van verdrietig. Probeer bij emoties aan te geven waar je ze in je lichaam voelt. Probeer de nuances te ontdekken. Hoe meer woorden je hebt voor gevoelens, hoe meer gevoelens je kunt onderscheiden. Hoe meer gevoelens je kunt onderscheiden hoe beter je begrijpt wat je voelt. Hoe beter je begrijpt wat je voelt hoe beter je jezelf kunt helpen tijdens deze emoties. Immers, als je beter weet wat er mis is, als je jouw vinger beter op de zere plek kunt leggen, dan weet je ook beter wat je nodig hebt. Je kunt het gevoelswiel gebruiken om de juiste gevoelens te achterhalen. Dit gevoelswiel kun je heel eenvoudig op internet vinden.
Wat je kunt doen bij heftige emoties
Soms zijn emoties zo heftig dat je volledig overladen wordt. Je kunt op dat moment niks met wat ik schrijf. Je voelt een zeer sterke drang om ervoor weg te rennen. Je gedachten zijn negatief en net zo zwart als je gevoelens. Je wordt volledig in beslag genomen. De golven komen op en overspoelen je. Je hersenen schreeuwen: Onveilig! Onveilig! In deze toestand kun je niet meer helder denken. Je hersenen schreeuwen net zo hard dat je eruit wilt, dat je iets nodig hebt. Je denkt aan al je afleidingsmanieren, zoals drank, drugs of wat dan ook. Dat kun je doen, maar daar help je jezelf uiteindelijk niet mee. Probeer te blijven staan, stel jezelf een reddingsboei voor en grijp je daaraan vast. Laat de golven over je heen slaan, ga kopje onder, blijf staan. Probeer niks te doen met wat je nu voelt of wat je nu denkt. Sla tijdelijk op slot. Doe niks. Blijf staan. Zodra je weer een beetje kunt bewegen zoek je naar veiligheid. Kleine stukjes veiligheid. Doe dingen waarvan je weet dat het veilig voelt. Bel een vriendin. Drink een kopje warme thee. Ga in een warm bad liggen. Neem een douche. Ga naar de sauna. Maak een wandeling in het bos. Schrijf alles van je af. Het voelt van te voren zinloos. Doe het toch, zodra je daar een beetje ruimte voor voelt. Tot die tijd blijf je staan. Kots. Schreeuw. Breek. Blijf staan. Het is tijdelijk. Alles gaat voorbij. Ook dit gaat voorbij. Ren er niet voor weg. Wegrennen trekt een langere streep van ellende. Gun jezelf de kortste weg door deze narigheid.
Pauze inlassen tussen actie en reactie
De kern van de training is dat je leert pauzeren, dat je een pauze kunt inlassen tussen je actie en reactie, waardoor je een keuze hebt over je gedrag. Die pauze betekent aandacht: je bent je bewust van jezelf. Zie het als een verkeerslicht. Zonder aandacht – zonder pauze – ga ja vanzelf van rood naar groen en andersom. Met aandacht – met pauze – ga je eerst naar oranje. Zonder pauze leef je op basis van je aangeleerde patronen. Met pauze leef je op basis van je waarden. Daarin zit de vrijheid waarin je los kunt komen van gedachten en gevoelens.
Door middel van emoties proberen je hersenen betekenis te geven aan de dingen die je ervaart. Aan de ene kant van het spectrum staat dit: je bent overgeleverd aan emoties, je kunt er niks aan doen. Aan de andere kant van het spectrum staat dit: je kiest zelf voor wat je voelt, je hebt knopjes waar je op kunt drukken. Het laatste zouden we allemaal wel willen, maar zo gemakkelijk is het helaas niet. Daarvoor is het ontstaan van emoties te complex. We denken vaak dat we zijn overgeleverd aan de eerste optie. Maar dat is ook niet waar. Het is niet zo dat we helemaal geen invloed hebben op emoties. De waarheid ligt in het grijze midden. We hebben wel degelijk invloed op hoe we ons voelen. Dat betekent niet dat je iets verkeerd doet als je een slecht gevoel hebt. Dat betekent wel dat er wel degelijk knopjes zijn om aan te draaien.
Stop met weerstand tegen emoties
Net als bij gedachten kun je beter geen weerstand hebben tegen emoties. Als je dat doet dan worden ze groter. Weerstand hebben is aandacht geven aan. Alles wat aandacht krijgt groeit. En net als bij gedachten moet je emoties zien als informatie, niet als feiten. En dan is het ook nog maar slechts een klein deel van alle informatie die beschikbaar is. Het is één perspectief. Het zijn slechts pogingen van je eigen hersenen om ergens betekenis aan te geven. Sta bij je emoties stil en vraag jezelf af of je wel echt gelooft dat ze de waarheid weerspiegelen.
Onderdruk jij emoties?
Het is heel moeilijk om emoties er gewoon te laten zijn. Het voelt alsof je overspoelt zal worden en stikt. Alsof het te groot voor je is. Ik ben zelf – nog steeds – bang voor emoties. Ik besef steeds beter dat ik die angst heb aangeleerd. Niet bewust, het is voortgekomen uit gewoonte. Steeds als ik in mijn leven iets voelde – vooral heftige gevoelens – dan wilde ik ervoor weg. Ik probeerde er niet aan te denken, ik probeerde het weg te duwen, ik probeerde mezelf te verdoven. Welke manieren heb jij om emoties te onderdrukken? Ik heb mezelf vaak afgevraagd waarom ik er nou zo bang voor was? Waar kwam die enorme weerstand die ik voelde vandaan? Wat zou er met me kunnen gebeuren?
Emoties zijn golven, ze komen en gaan
Emoties zijn golven. Ze komen op en ze gaan weer weg. Ze komen op en gaan weer weg.
Doordat we nooit echt geleerd hebben naar emoties te kijken, maar ze juist te verbergen, hebben we een beperkte woordenschat ontwikkeld. Veel mensen komen bij het praten over wat ze voelen niet veel verder dan boos, verdrietig, geïrriteerd, moe. Er zijn ontelbaar veel nuances. Misschien ben je wel gekwetst in plaats van boos. Of vernederd in plaats van verdrietig. Probeer bij emoties aan te geven waar je ze in je lichaam voelt. Probeer de nuances te ontdekken. Hoe meer woorden je hebt voor gevoelens, hoe meer gevoelens je kunt onderscheiden. Hoe meer gevoelens je kunt onderscheiden hoe beter je begrijpt wat je voelt. Hoe beter je begrijpt wat je voelt hoe beter je jezelf kunt helpen tijdens deze emoties. Immers, als je beter weet wat er mis is, als je jouw vinger beter op de zere plek kunt leggen, dan weet je ook beter wat je nodig hebt. Je kunt het gevoelswiel gebruiken om de juiste gevoelens te achterhalen. Dit gevoelswiel kun je heel eenvoudig op internet vinden.
Wat je kunt doen bij heftige emoties
Soms zijn emoties zo heftig dat je volledig overladen wordt. Je kunt op dat moment niks met wat ik schrijf. Je voelt een zeer sterke drang om ervoor weg te rennen. Je gedachten zijn negatief en net zo zwart als je gevoelens. Je wordt volledig in beslag genomen. De golven komen op en overspoelen je. Je hersenen schreeuwen: Onveilig! Onveilig! In deze toestand kun je niet meer helder denken. Je hersenen schreeuwen net zo hard dat je eruit wilt, dat je iets nodig hebt. Je denkt aan al je afleidingsmanieren, zoals drank, drugs of wat dan ook. Dat kun je doen, maar daar help je jezelf uiteindelijk niet mee. Probeer te blijven staan, stel jezelf een reddingsboei voor en grijp je daaraan vast. Laat de golven over je heen slaan, ga kopje onder, blijf staan. Probeer niks te doen met wat je nu voelt of wat je nu denkt. Sla tijdelijk op slot. Doe niks. Blijf staan. Zodra je weer een beetje kunt bewegen zoek je naar veiligheid. Kleine stukjes veiligheid. Doe dingen waarvan je weet dat het veilig voelt. Bel een vriendin. Drink een kopje warme thee. Ga in een warm bad liggen. Neem een douche. Ga naar de sauna. Maak een wandeling in het bos. Schrijf alles van je af. Het voelt van te voren zinloos. Doe het toch, zodra je daar een beetje ruimte voor voelt. Tot die tijd blijf je staan. Kots. Schreeuw. Breek. Blijf staan. Het is tijdelijk. Alles gaat voorbij. Ook dit gaat voorbij. Ren er niet voor weg. Wegrennen trekt een langere streep van ellende. Gun jezelf de kortste weg door deze narigheid.
Pauze inlassen tussen actie en reactie
De kern van de training is dat je leert pauzeren, dat je een pauze kunt inlassen tussen je actie en reactie, waardoor je een keuze hebt over je gedrag. Die pauze betekent aandacht: je bent je bewust van jezelf. Zie het als een verkeerslicht. Zonder aandacht – zonder pauze – ga ja vanzelf van rood naar groen en andersom. Met aandacht – met pauze – ga je eerst naar oranje. Zonder pauze leef je op basis van je aangeleerde patronen. Met pauze leef je op basis van je waarden. Daarin zit de vrijheid waarin je los kunt komen van gedachten en gevoelens.
-
Voeg notitie toe